Story 07 — เรื่องของผมเอง: ตู้เซฟที่เปิดไม่ได้เป็นปี

ผมมีตู้เซฟอยู่ที่บ้าน และเรื่องตลกร้ายคือ ผมลืมรหัสตู้เซฟมาเกือบปีแล้ว
ทุกอย่างข้างในเป็นของผม ผมเป็นคนเก็บเอง และรู้ดีว่าตู้เซฟอยู่ตรงไหน แต่ผมกลับเข้าถึงของตัวเองไม่ได้ เพราะข้อมูลสำคัญเพียงชิ้นเดียวหายไปจากความทรงจำ
เรื่องเล็ก ๆ นี้ทำให้ผมคิดต่อว่า ถ้าวันหนึ่งไม่ใช่แค่ตู้เซฟ แต่เป็นบัญชีธนาคาร การลงทุน เอกสารสำคัญ หรือบัญชีออนไลน์ที่มีเพียงผมคนเดียวที่รู้ ลูก ๆ จะรู้หรือเปล่าว่าสิ่งเหล่านั้นมีอยู่?
ปัญหาอาจไม่ใช่เราไม่มีอะไรให้คนที่เรารัก แต่อาจเป็นเพราะพวกเขาไม่รู้ว่ามีอะไร อยู่ที่ไหน และควรเริ่มต้นตรงไหน
ผมไม่ได้ต้องการบอกรหัสตู้เซฟหรือรหัสผ่านทุกอย่างให้ใครวันนี้ แต่อยากมีวิธีบันทึกว่ามีอะไรอยู่ที่ไหน และกำหนดได้ว่าเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ใครควรได้รับข้อมูลอะไร หลังผ่านการยืนยันแบบไหน
ตู้เซฟหนึ่งใบจึงเตือนผมว่า การเป็นเจ้าของทรัพย์สินกับการเข้าถึงทรัพย์สินนั้น เป็นคนละเรื่องกัน
ถ้าขนาดเจ้าของยังลืมได้ คนที่เรารักก็ไม่ควรถูกปล่อยให้ต้องเดาเองทั้งหมด